ΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΓΥΑΛΙ

Ο Πάνος Καμμένος τα κατάφερε και πάλι. Όλοι ασχολούνται μαζί του. Και όταν λέμε όλοι εννοούμε όλοι.

Ένιωθε προφανώς «εγκλωβισμένος» να ασχολείται μαζί του μόνο η αντιπολίτευση και κυρίως οι παλιοί συναγωνιστές του στη ΝΔ και πλέον έχει και τους Συριζαίους να μην αντέχουν άλλο μαζί του. Αλλά και μέσα στο κόμμα του υπάρχουν πλέον αρκετοί που ασφυκτιούν με τα απρόβλεπτα και αψυχολόγητα που δημιουργούν τριγμούς στην κυβέρνηση.

Με λίγα λόγια ο Π. Καμμένος τους έχει ανακατέψει όλους χωρίς κανείς να καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει και τι ακριβώς θέλει να πετύχει. Πλέον ερωτηματικά υπάρχουν ακόμα και για το αν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να καταλάβει που το πάει ο κυβερνητικός του εταίρος.

Εκεί οφείλονται και τα διαφορετικά συμπεράσματα που βγάζει ο καθένας: Άλλος λέει ότι είναι παιχνίδι με τον Τσίπρα, άλλος ότι είναι κινήσεις πολιτικής επιβίωσης, άλλος ότι απλά εκβιάζει την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί …απλά μπορεί, άλλος ότι παίζει με την ΝΔ και τον Κ. Μητσοτάκη.

Άλλωστε και μέσα στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, που έχει εγκατασταθεί 3,5 χρόνια έχει πετύχει με τον ίδιο τρόπο να κάνει ότι θέλει. Να πιέζει ανθρώπους, να συντηρεί ανθρώπους, να αποκλείει όσους δεν του κάνουν τα χατίρια, να κανονίζει δουλειές και να μη δίνει λόγο σε κανέναν.

Οι τελευταίες «φωτιές» που άναψε όμως από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού έχουν μια ιδιαίτερη αναβάθμιση με πολλά ερωτηματικά:

Ερώτημα 1ο. Οι Αμερικάνοι – φίλοι του Π. Καμμένου που δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη γνώριζαν για τις θέσεις και τις απόψεις του για το Σκοπιανό. Το ερώτημα δεν είναι ουσιαστικά αν το ήξερε η εδώ κυβέρνηση αλλά για ποιο λόγο και ποιος του επέτρεψε να βγει και να τις ανακοινώσει σε επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ.

Ερώτημα 2ο. Η αντιπαράθεση που ξεκίνησε με την Εφημερίδα των Συντακτών μήπως σκόπευε το Μαξίμου; Η πληροφορία της επικοινωνίας με τον Τσίπρα για να του εκφράσει ο πρωθυπουργός τη δυσαρέσκεια του δεν ήταν φαντασία δημοσιογράφων της συγκεκριμένης εφημερίδας, καθώς υπήρχε και σε πολλά ακόμα ΜΜΕ και προφανώς είχε διοχετευτεί από το Μαξίμου.

Ερώτημα 3ο. Πώς ακριβώς θεωρεί, ότι θα σωθεί πολιτικά όταν γνωρίζει ότι η μισή κοινοβουλευτική του ομάδα είναι έτοιμη να ψηφίσει την Συμφωνία των Πρεσπών και να τινάξουν τους ΑΝΕΛ στον αέρα;

Ερώτημα 4ο. Τι πετυχαίνει με το να στρέφει όλο τον ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του και να δίνει αφορμή στην αντιπολίτευση να κατακεραυνώνει την κυβέρνηση και να την εκθέτει; Μήπως έχει αντιληφθεί ότι τον «τελειώνουν» με πλάγιο τρόπο γιατί αρχίζουν σιγά – σιγά να μην τον έχουν ανάγκη και προσπαθεί να αμυνθεί;

Μπορούν να συνεχιστούν τα ερωτήματα αλλά δεν έχει νόημα γιατί μπορούν να δοθούν πολλές απαντήσεις στο καθένα από αυτά.

Το θέμα είναι στην αντιπολίτευση επιβεβαιώνονται που από την αρχή τον στοχοποίησαν θεωρώντας ότι είναι ο «αδύναμος κρίκος» της κυβέρνησης ενώ εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι πραγματικά έχουν κουραστεί μαζί του.

Δεν ξέρουμε αν έχει ραγίσει το «γυαλί» αλλά αν έχει γίνει, σίγουρα δεν κολλάει ξανά. Με τον Πάνο Καμμένο όμως ποτέ στο τέλος δεν είσαι σίγουρος.