ανδριάντας Βασίλη Λάσκου Ελευσίνα

Εκδήλωση μνήμης για τη βύθιση του Υ/Β Κατσώνης, τα «Λάσκεια 2017» διοργανώνει το ΓΕΝ, ο δήμος Ελευσίνας και ο Σύλλογος «Το Αδράχτι» στην παραλία Ελευσίνας.

 

 

Το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, ο Λαογραφικός Σύλλογος Ελευσίνας «Το Αδράχτι» και ο δήμος Ελευσίνας για μια ακόμη χρονιά, διοργανώνουν εκδήλωση μνήμης τα «Λάσκεια 2017», για την βύθιση του Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ, ενώ τιμούν τον ελευσίνιο ήρωα, Βασίλη Λάσκο.

Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα βύθισης του Υ/Β ΚΑΤΣΩΝΗΣ, στις 7 το απόγευμα, στην παραλία Ελευσίνας όπου βρίσκεται και το άγαλμα του ήρωα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αντιπλοίαρχου Βασίλη Λάσκου.

Επίσης θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση με παράλληλη διοργάνωση έκθεσης ιστορικού και αρχειακού υλικού. Θα ακολουθήσει μουσική βραδιά από την εξαιρετική μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού.

Ποιος ήταν ο Βασίλης Λάσκος

O Βασίλης Λάσκος (Μάνδρα, 17 Αυγούστου 1899 – θαλάσσια περιοχή Σκιάθου, 14 Σεπτεμβρίου 1943) ήταν Έλληνας στρατιωτικός. Ως αντιπλοίαρχος του Πολεμικού Ναυτικού (τότε Βασιλικού Ναυτικού) και τελευταίος κυβερνήτης του υποβρυχίου Κατσώνης, υπήρξε ήρωας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Πατέρας του ήταν ο Επαμεινώνδας Λάσκος και μητέρα του η Μαριγώ. Είχε τρεις αδερφούς, τον Γιάννη, τον Αγησίλαο και τον Ορέστη (τον γνωστό σκηνοθέτη), και μια αδερφή, την Αθηνά. Ο πατέρας του είχε εμπορικές σχέσεις με την Αθήνα και γι’ αυτό τον έστειλε, όπως είχε κάνει και με τον Αγησίλαο, να φοιτήσει αρχικά στη Βαρβάκειο Σχολή και μετά στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ).

Εισήλθε στη ΣΝΔ στις 10 Οκτωβρίου 1915 και αποφοίτησε στις 10 Ιανουαρίου 1920. Το 1922 φοίτησε στη Σχολή Πυροβολικού, κατόπιν εκπαιδεύτηκε στα υποβρύχια (1925-1926) και στην ασύρματη τηλεγραφία (1927).

Υπηρέτησε στα θωρηκτά Ύδρα, Λήμνος και Αβέρωφ κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και συμμετείχε στο Ναυτικό Άγημα της Σμύρνης (1920).

Μετά την Καταστροφή συμπαρατάχθηκε με το βενιζελικό επαναστατικό κίνημα των Πλαστήρα – Γονατά. Όταν εκδηλώθηκε το κίνημα του Γ. Κονδύλη για την ανατροπή του Πάγκαλου (1926), ο Λάσκος ανέλαβε τη διακυβέρνηση του τορπιλοβόλου Πέργαμος και διηύθυνε την αποτυχημένη προσπάθεια διαφυγής του δικτάτορα, ο οποίος τελικά συνελήφθη πάνω σε αυτό από τους κινηματίες.

Γύρω στα 1930 μετατέθηκε στα υποβρύχια. Αρχικά, υπηρέτησε ως απλός αξιωματικός και, κατόπιν, ανέλαβε ύπαρχος στο Υ/Β Κατσώνης. Το 1933 ανέλαβε κυβερνήτης του Υ/Β Γλαύκος.

Το 1935 ο Λάσκος είχε φτάσει στο βαθμό του Πλωτάρχη. Το 1935 συμμετείχε, μάλλον απρόθυμα, στο βενιζελικό κίνημα ως κυβερνήτης του Νηρέα και μαζί με όλο το στόλο κατέληξε στην Σούδα.

Μετά την αποτυχία του κινήματος επιβιβάστηκε μαζί με τον Ελ. Βενιζέλο στο Θ/Κ Αβέρωφ και, μέσω Δωδεκανήσων, κατέφυγε στην Ιταλία.

Με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου επέστρεψε στην Ελλάδα και ανέλαβε πλοίαρχος σε μεταγωγικά. Μετά την Γερμανική εισβολή διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου επανεντάχθηκε στο Ναυτικό και με δική του επιμονή ανέλαβε Κυβερνήτης του παμπάλαιου Κατσώνη.

Μόλις τελείωσε η επισκευή του σκάφους, το Κατσώνης βυθίστηκε, αλλά χάρη στο πείσμα και στην επιμονή του Λάσκου ανελκύσθηκε, επισκευάστηκε και εκσυγχρονίσθηκε από τους Άγγλους. Στην συνέχεια το Κατσώνης ανέλαβε αποστολές στα Ελληνικά νερά όπου χαρη στις παράτολμες ενέργειες του Λάσκου είχε σημαντικές επιτυχίες.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1943, κατά τη διάρκεια αναζήτησης εχθρικής νηοπομπής, ενεπλάκη με γερμανικό καταδιωκτικό υποβρυχίων (UJ -2101) και μετά από δίωρη καταδίωξη εξαναγκάσθηκε σε ανάδυση και εξόρμηση δια πυροβόλου. Μετά από σφοδρή ανταλλαγή πυρών εμβολίστηκε από το διώκτη του, με αποτέλεσμα να βυθιστεί στις 8:58 μμ., σε στίγμα Φ 39° 16΄Β και Λ 023° 27΄Α και βάθος 630 μέτρων (βόρεια της Σκιάθου).

Ο Βασίλης Λάσκος τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό Α’ Τάξης (2 Ιουνίου 1943) για την τόλμη του και την επίδειξη υψηλής αίσθησης του καθήκοντος κατά τη διάρκεια περιπολίας του Κατσώνη. Επίσης, με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξης (15 Σεπτεμβρίου 1943) για επίδειξη ιδιαίτερων ικανοτήτων σε εκτέλεση αποστολής. Για τη συνολική δράση του στα υποβρύχια και την τελική του αυτοθυσία τού απονεμήθηκε το Χρυσούν Αριστείο Ανδρείας και, εκ μέρους των Βρετανών, το παράσημο του Τάγματος Διακεκριμένης Υπηρεσίας (Distinguished Service Order). Προήχθη σε Πλοίαρχο μετά θάνατον «επ’ ανδραγαθία» στις 4 Δεκεμβρίου 1943, με αναδρομική ισχύ από 14 Σεπτεμβρίου 1943.

 

ΣΧΟΛΙΑ