διμοιρία επιδείξεων

Ο “αρχιτέκτονας” του σχεδίου για την μετακίνηση Διευθύνσεων Όπλων από το ΓΕΣ, γράφει στο ArmyNow.Net για το πώς πρέπει να γίνει η αλλαγή

 

Γράφει ο Ταξἰαρχος (ε.α) Ταξιάρχης Σαρδέλλης

Αρχές 2007. Ομάδα επιτελών του τότε ΓΕΠΣ Ανταίου Καλφἐλη (με επικεφαλής τον υπογράφοντα) είχε μελετήσει, αναλύσει και προτείνει στα πλαίσια αναδιοργάνωσης του ΓΕΣ μεταξύ των άλλων την δημιουργία Διοίκησης Δόγματος και Εκπαίδευσης και εγκατάσταση των Διευθύνσεων  Όπλων και Σωμάτων  στις αντίστοιχες Σχολές Εφαρμογής τους.

Η εν λόγω πρόταση παρόλο που έτυχε της αποδοχής του τότε ΓΕΠΣ και αρκετών μελών του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου δεν υλοποιήθηκε πότε. Και αυτό όχι γιατί όπως κακώς ανεγράφη σε διάφορα στρατιωτικά sites “είχε απορριφθεί καθώς τα πλεονεκτήματα ήταν πολύ λιγότερα από τα αναμενόμενα οφέλη”.  

Άλλα γιατί οι «συντεχνιακές» ιδεοληψἰες, o “φόβος” μείωσης του αριθμού των Υποστρατήγων και γενικά ανωτάτων Αξιωματικών, η αποστροφή σε κάθε προσπάθεια αλλαγής – μετακίνησης ἠ προσαρμογής σε μοντέλα άλλων συγχρόνων στρατών, οδήγησαν την μελέτη αυτή στην “αρχειοθέτηση».

Αρχές 2017.  Όπως μέχρι τάρα αναγράφεται σε διάφορα στρατιωτικού ενδιαφέροντος sites, διερευνώνται από τον νέο Αρχηγό ΓΕΣ (προκείμενου να ληφθεί απόφαση την 1η Μαρτίου) οι προοπτικές συνέχισης οργάνωσης και λειτουργίας των Δόσεων Όπλων και Σωμάτων σε ναό πλαίσιο και βάση ευρύτερης πρόθεσης μετασχηματισμού και βελτιστοποίησης της υφιστάμενης δομής και λειτουργίας του ΓΕΣ.

Αν και πέρασαν 10 ολόκληρα χρόνια για να “ωριμάσει» μια τέτοια μελέτη, δεν μπορεί κανείς παρά να καλωσορίσει μια τέτοια προοπτική. Μια προοπτική η όποια απαιτούσε έναν πιὀ τεχνοκράτη Αρχηγό ο όποιος έχει όχι μόνο εμπειρία από τα τεκταινόμενα σε άλλους συγχρόνους Στρατούς άλλα έχει υπηρετήσει στην Διεύθυνση Μετεξέλιξης του ΓΕΕΘΑ και μελετήσει την αναγκαιότητα σχεδιασμού και υλοποίησης δομικών αλλαγών στις Ένοπλες Δυνάμεις

Μια προοπτική, μαζί και με άλλες πολλές, τις όποιες έχει ανάγκη ο Ελληνικός Στρατός όχι μόνο για να μπορέσει να ανταποκριθεί στο σύγχρονο και πολύπλοκο επιχειρησιακό περιβάλλον άλλα και για να επιτύχει οικονομίες κλίμακας και να βελτιστοποιήσει πλεονεκτήματα σε θέματα εκπαιδεύσεως

Επί της ουσίας τάρα, τι άραγε εξυπηρετούσε η συνέχιση λειτουργίας των Δνσεων “εντός των τειχών» της Μεσόγειων Τι πιὀ λογικό, την στιγμή που ο κύριος ρόλος τους είναι η προπαρασκευή του προσωπικού και Μονάδων σε θέματα οργάνωσης, εκπαίδευσης και μετεξέλιξη τους, να βρίσκονται στο λίκνο τους, στο “σπίτι” τους.

Εκεί που θα μπορούν, ανεπηρέαστοι από άλλες υποχρεώσεις και αβαρίες, να οραματίζονται,πειραματίζονται, μελετούν, σχεδιάζουν, το πὠς το Όπλο ἠ Σώμα τους θα μπορέσει να προσαρμοστεί στα σύγχρονα δεδομένα και να καλύπτει τις εθνικές επιχειρησιακές  απαιτήσεις

Θα προκαλούσε δε αλγεινή εντύπωση αν η επιχειρηματολογία μη προώθησης της συγκεκριμένης προοπτικής, βασιζόταν στο “πὠς θα γίνονται οι μεταθέσεις αν δεν βρισκόμαστε στο ίδιο κτήριο”!.

Την στιγμή μάλιστα που η σύγχρονη τεχνολογία καλύπτει και γεφυρώνει  όχι μόνο την απόσταση Αθήνα – Χαλκίδα ἠ Θήβα ἠ Σπάρτη άλλα Λονδίνο ἠ Ουάσιγκτον – Αφγανιστάν ἠ Υεμένη κλπ. Εξάλλου τι πιὀ απλό αν για οιονδήποτε λόγο πρέπει να συνυπάρχουν στελέχη για προγραμματισμό μεταθέσεων, να τοποθετηθεί εν ας εκπρόσωπος των Δνσεων Όπλων και Σωμάτων στην Δνση Μέριμνας Στρατιωτικού Προσωπικού του ΓΕΣ.


Πείτε μας την άποψή σας για το θέμα. Περιμένουμε τα e-mail σας στο editor@armynow.net ή κάνοντας κλικ ΕΔΩ


 

Σαφώς και το ανθρωπινό δυναμικό του Στράτου μας αποτελεί το συγκριτικό του πλεονέκτημα Και για αυτό θα ήταν τουλάχιστον αφύσικο να μην έχουν προσμετρηθεί στο όλο εγχείρημα του νέου Α/ΓΕΣ, οι επιπτώσεις και προκλήσεις σε προσωπικό και οικογενειακό επίπεδο από μια αλλαγή σε σύντομο χρονικό διάστημα, πλέον των υλικοτεχνικών αναγκών και απαιτήσεων υποδομών στους υπάρχοντες χώρους των Σχολών.

Είναι σίγουρο ότι κάθε προσπάθεια δομικών αλλαγών και βελτιστοποίησης οργάνωσης & λειτουργιών, θα συναντήσει ισχυρές αντιστάσεις και “καλοπροαίρετη” κριτική από πολλούς κύκλους συμπεριλαμβανόμενων και των υπηρετούντων στο στράτευμα

Όμως ο Στρατός μας, όπως και η χώρα, έχει φθάσει σε κομβικό σημείο και πρέπει κάποτε να τολμήσουμε με σωφροσὐνη, επαγγελματισμό και με γνώμονα τις επιχειρησιακές απαιτήσεις να κάνουμε γρήγορα βήματα πρὀς τα εμπρός για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος, με ενέργειες που οι περισσὀτεροι μοντέρνοι Στρατοί, συμμαχικοί και μη, μελέτησαν, σχεδίασαν και τόλμησαν πολλά χρόνια πρἰν.      

Απαιτούνται τολμηρές, τεκμηριωμένες, καινοτόμες λύσεις Η έλλειψη τόλμης οδηγεί στην απραξία και η απραξία στην στασιμότητα Το ζητούμενο είναι να πάμε  μπροστά.    

LEAVE A REPLY