ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Το χθεσινό «κλαψούρισμα» του Ταγίπ Ερντογάν για την Κύπρο το οποίο προσπάθησε να το κάνει όσο πιο απειλητικό γίνεται για να τον πάρουν στα σοβαρά δεν ήρθε σε μια τυχαία στιγμή.

Μπορεί στο εσωτερικό της χώρας του να έχει καταφέρει να αναδειχτεί σε αδιαμφισβήτητο «Σουλτάνο» βλέπει όμως να αρνούνται όλοι σιγά – σιγά να τον …κάνουν παρέα σχεδιάζοντας και προγραμματίζοντας στην Ανατολική Μεσόγειο δουλειές χωρίς να τον υπολογίζουν ιδιαίτερα.

Φυσικά και το όλο παιχνίδι που βρίσκεται σε εξέλιξη στην ευρύτερη περιοχή έχει στο επίκεντρο το ενεργειακό από το οποίο ο Ερντογάν δε θέλει να μείνει έξω. Γι’ αυτό άρχισε τις γνωστές μεγαλοστομίες, ότι μπορεί σε λίγα λεπτά να φτάσει στα Κατεχόμενα στα οποία αν θέλει μπορεί να φτιάξει στρατιωτική βάση και ότι θα αυξήσει τους στρατιώτες στο νησί.  Και προφανώς όχι τυχαία θυμήθηκε και το σχέδιο Ανάν για το οποίο φταίνε οι Κύπριοι που δεν προχώρησε και μάλλον θα του είχε λύσει τότε πολλά προβλήματα.

Οι εξελίξεις όμως δεν το επιτρέπουν και βλέπει την Κύπρο να μετατρέπεται σε ενεργειακό και στρατιωτικό κόμβο από πολλές δυνάμεις.

Οι συντονισμένες στρατηγικές ενέργειες στην περιοχή την περασμένη εβδομάδα των ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά και Νίκου Χριστοδουλίδη ήταν προφανώς το τελευταίο δείγμα που μεγάλωσε την ανησυχία του ακόμα περισσότερο.

Μιλάμε φυσικά για τις επισκέψεις σε Ισραήλ και Αίγυπτο και τις συζητήσεις που είχαν κυρίως με τον Πρωθυπουργό Νετανιάχου. Το μήνυμα στάλθηκε ξεκάθαρα ότι στα σχέδια για την ενέργεια που καταστρώνουν δεν περιλαμβάνουν την Τουρκία με αναφορά στην επιλογή του αγωγού μεταφοράς αερίου EastMed ο οποίος αναμένεται να αποτελέσει τον αγωγό της Ανατολικής Μεσογείου.

Οι πρόσφατες αυτές εξελίξεις βέβαια έρχονται να προστεθούν και στην προώθηση από την πλευρά των ΗΠΑ νομοσχεδίου που θα άρει το εμπάργκο όπλων στην Κύπρο και να την εντάξει στις γραμμές του ΝΑΤΟ, εξέλιξη που αν υλοποιηθεί θα μετατρέψει τη μεγαλόνησο σε μεγαλύτερη στρατιωτική βάση ακόμα και από αυτή της Σούδας.

Φυσικά να μη μιλήσουμε για τα «καψώνια» που τρώει ο Ερντογάν από τον Τράμπ με τα F-35 που τα πλήρωσε αλλά ακόμα δεν τα είδε αλλά και τα σχέδια για μεταφορά της βάσης του Ιντσιρλίκ, την Αλεξανδρούπολη, τη Λάρισα, το Άκτιο κ.α.

Όλα τα παραπάνω βέβαια ενταγμένα μέσα στο ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο που έχει περιέλθει η Τουρκία και συντηρείται ζωντανή από μεγάλες χώρες ώστε να αποσοβήσουν μεγάλες παρενέργειες που θα είχε τυχόν κατάρρευση.

Ίσως ο Ερντογάν να καταφέρνει ακόμα στο εσωτερικό του να ελέγχει τον κόσμο με μεγαλοστομίες και μεγαλοϊδεατισμούς η καθημερινή πραγματικότητα όμως δύσκολα θα του επιτρέψει πολλούς λεονταρισμούς. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πρέπει κανείς να υποτιμήσει τον ίδιο και την Τουρκία.