Η Ελλάδα ως τόπος έχει μακρά παράδοση στο να τιμάει τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την πατρίδα. Από το Θεμιστοκλή που πέθανε στην αυλή του Πέρση βασιλιά, μέχρι τον Κολοκοτρώνη, στον τόπο αυτό η ευγνωμοσύνη είναι άνωστη λέξη, αν και χρησιμοποιείται καθημερινά.

Ο Υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, πήρε επάνω του το βάρος της αντιμετώπισης της Ιταλικής επίθεσης το 1940. Ως διοικητής της  VIII Μεραρχίας, δήλωσε “ανυπακοή” στη γραπτή εντολή του Αρχιστρατήγου Αλεξάνδρου Παπάγου. Στη διατάγή του τελευταίου για σύμπτυξη και άμυνα στην αμυντική γραμμή του Αράχθου, εκείνος αντέταξε σθεναρή άμυνα στη γραμμή Ελαία – Καλαμά. Η επιτυχής έκβαση των επιχειρήσεων στο Καλπάκι έδωσε το επιχειρησιακό και ηθικό πλεονέκτημα για την ολοκληρωτική νίκη των Ελλήνων.

Με στρατηγικό ελιγμό μεγάλης στρατιωτικής αξίας κατόρθωσε να αναντρέψει το αριθμητικό και ποιοτικό πλεονέκτημα των Ιταλικών δυνάμεων. Από πλευράς διοίκησης, τα τηλεγραφήματα και οι διαταγές προς τους υφισταμένους του δείχνουν έναν στρατιωτικό  ηγέτη που αγαπούσε την πατρίδα και τους στρατιώτες του.

Η συνέχεια για τον Υποστράτηγο Κατσιμήτρο δεν υπήρξε αντίστοιχη της ένδοξης και γενναίας στάσης του στο Εληνοαλβανικό μέτωπο. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς και την παράνομη συνθηκολόγηση του Αντιστράτηγου Τσολάκογλου, δέχθηκε να διατελέσει υπουργός για ένα ελάχιστο διάστημα στην πρώτη κατοχική κυβέρνηση.

Δεν αναμίχθηκε ενεργά σε κανένα αντιστασιακό φορέα. Μετά την απελευθέρωση, ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας τον επανέφερε στην ενεργό υπηρεσία. Η εντολή ήταν να μεταβεί στην Κέρκυρα και να επαναφέρει την VIII Μεραρχία χρησιμοποιώντας την αντιστασιακή δομή του Ναπολέοντος Ζέρβα. Μετά από συστηματικές αντιδράσεις από πολλούς αντιστασιακούς φορείς, όχι μόνο δεν πήγε στην Κέρκυρα αλλά κατηγορήθηκε ως δοσίλογος.

Το Μαϊο του 1945 καταδικάστηκε σε 5,5 χρόνια κάθειρξη με έκπτωση από το βαθμό του Αντιστρατήγου και εν συνεχεία φυλακίστηκε μέχρι το 1949 στις φυλακές “Ζελιώτη”. Αποφυλακίστηκε με βασιλικό διάταγμα αλλά δεν αποκαταστάθηκε παρά μόνο τέσσερα χρόνια μετά με εντολή του τότε πρωθυπουργού Αλεξάνδρου Παπάγου.

Έζησε μέχρι το 1962 στη γειτονιά της Πλατείας του Αγίου Παντελεήμονα. Πεθαίνοντας φτωχός και ξεχασμένος, απέδειξε κι αυτός το θεώρημα πως οι ήρωες στην Ελλάδα αυτή την τύχη έχουν. Πολλοί είπαν πως η ταινία του Αλέκου Σακελλάριου “Ένας ήρωας με παντούφλες” αφορούσε τον Αντιστράτηγο Κατσιμήτρο. Αυτό βέβαια ποτέ δεν το επιβεβαίωσε ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας.

Στην κηδεία του που έγινε δημοσία δαπάνη παρέστησαν λίγοι φίλοι του, οι πιο πολλοί από την τεκτονική στοά “ΦΟΙΝΙΞ” της οποίας ήταν μέλος ο στρατηγός. Στη Βόρεια Ήπειρο, εκεί που οι Ελληνικοί πληθυσμοί κυνηγήθηκαν ως “γκρεκομάνοι” από το καθεστώς Χότζα – Ραμίζ Αλία, ακόμη θυμούνται το στρατηγό που τους έφερε τον Ελληνικό Στρατό. Αυτόν που η Ελληνική πολιτεία ξέχασε, τιμώρησε και δε σεβάστηκε. Ακόμα κι οι ήρωες έχουν δικαίωμα να κάνουν λάθη, η πολιτεία, όταν είναι δίκαιη, ξέρει να συγχωρεί και να προβάλλει τα θετικά εκείνων που ωφέλησαν το Έθνος.

LEAVE A REPLY