Τι χαρακτήρα είχε τελικά ο μεταμνημονιακός ανασχηματισμός; Γιατί στο ΥΠΕΘΑ αλλάζουν όλοι εκτός από τον Πάνο Καμμένο; Πως έπεισε πάλι τον Αλέξη Τσίπρα;

 

Τελικά ο χθεσινός ανασχηματισμός ούτε σαρωτικός, ούτε δομικός, ούτε ισορροπημένος, ούτε διαχειριστικός ήταν. Όσο για το «λειτουργικό» που διέδιδε το Μαξίμου χθες από το πρωί θέλουμε να το πιστέψουμε, αλλά το δίδυμο Γεροβασίλη – Παπακώστα στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη μας δημιουργεί υποψίες ότι θα ζήσουμε …μεγάλες στιγμές.

Από την άλλη ποτέ δεν ξέρει κανείς, και εκεί που απέτυχε ο Στρατηγός Τόσκας ή ο εγκληματολόγος Πανούσης να τα καταφέρουν μια κλασική δεξιά κυρία με μια επίσης αυθεντική αριστερή!!!

Ο πολυαναμενόμενος χθεσινός μεταμνημονιακός ανασχηματισμός του Αλέξη Τσίπρα μοιάζει να είναι πολιτικά «χειρουργικός» και άκρως προεκλογικός. Ήρθε να προστεθεί στην επιλογή του Πάνου Σκουρλέτη στη θέση του Γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ και μένει φυσικά να αποδειχτεί στην πράξη αν θα αποδειχτεί αποτελεσματικός.

Άλλωστε ο Αλέξης Τσίπρας αυτό που τον χαρακτηρίζει – από την εποχή που ο Αλαβάνος τον έχρισε πρόεδρο του ΣΥΝ – είναι ότι κινείται πάντα  με συγκεκριμένη τακτική που δεν γίνεται πάντα αντιληπτή.

Χωρίς να αλλάξει καθόλου τα περισσότερα βασικά και κρίσιμα υπουργεία (οικονομίας, εξωτερικών, εθνικής άμυνας, υγείας, εργασίας, παιδείας) έκανε συγκεκριμένες τοποθετήσεις στοχεύοντας στις εκλογές.  Σ΄ αυτά τα πολιτικά πλαίσια έκανε διπλό άνοιγμα και προς το χώρο της κεντροαριστεράς και του παλιού ΠΑΣΟΚ (Ξενογιαννακοπούλου, Ζορμπά, Μπόλαρης) αλλά και στο απογοητευμένο κόσμο της κεντροδεξιάς από τον «παρασυρμένο» από ακροδεξιά στελέχη Κ. Μητοτάκη υπουργοποιώντας την Παπακώστα.

Οι ΑΝΥΕΘΑ που αλλάζουν κι ο πάντα σταθερός Καμμένος

Ένα από τα αξιοσημείωτα πάντως και αυτού του ανασχηματισμού αποτελεί για μια ακόμα φορά το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όχι για την αλλαγή υπουργού αλλά των αμέσως επόμενων. Ο Πάνος Καμμένος σύμφωνα με πληροφορίες κατάφερε να «πείσει» για μια ακόμα φορά τον Αλέξη Τσίπρα να παραμείνει στη θέση του – και μαζί του μια στρατιά δικών του ανθρώπων – παρά τις μεγάλες αντιδράσεις που υπάρχουν στο ΣΥΡΙΖΑ για τις αλλοπρόσαλλες ενέργειές του.

Προφανώς και δεν τον έπεισε με τα λόγια και με την δύναμη της πειθούς αλλά με συγκεκριμένες δεσμεύσεις, εξυπηρετήσεις και ανταλλάγματα. Η περίπτωση της Παπακώστα που πρώτα πέρασε από το γραφείο του Καμμένου είναι μάλλον η πιο εμφανής.

Από εκεί και πέρα και με απόλυτη και μοναδική σταθερά τον Πάνο Καμμένο στο ΥΠΕΘΑ, οι υπόλοιπες υπουργικές θέσεις του υπουργείου χρησιμοποιούνται απλά για …εξυπηρετήσεις. Έτσι τοποθετήθηκε στην αρχή ο Τόσκας υφυπουργός – πολιτική συμφωνία με Κοτζιά – ενώ ουσιαστικά θέση κομματικού τοποτηρητή είχε ο (πρώην Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τότε) Δ. Βίτσας τον οποίο αντικατέστησε για ένα εξάμηνο ο Φ. Κουβέλης για το οποίο ήταν αφορμή να τοποθετηθεί στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και να ανοίξει πλέον πανιά για το υπουργείο Ναυτιλίας.

Την αντίστοιχη θέση με αυτή του Δημήτρη Βίτσα θα έχει ο επίσης πρώην γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Ρήγας, γνωστός για τις αντιμιλιταριστικές του θέσεις και ταυτόχρονα στο συγκεκριμένο υπουργείο «έφτιαξαν» θέση για την προερχόμενη από τους ΑΝΕΛ Μαρία Κόλλια Τσαρουχά ή οποία μετακινήθηκε από το υπουργείο Μακεδονίας Θράκης ώστε να τοποθετηθεί η Νοτοπούλου προσωπική επιλογή του Αλέξη Τσίπρα στην Βόρειο Ελλάδα.

Απόλυτος άρχων ο Πάνος Καμμένος θα υποδεχτεί αύριο για μια ακόμα φορά νέους υπουργούς αλλά σίγουρα πλέον θα πρέπει να κινηθεί πιο προσεχτικά γιατί ο χρόνος πλέον δεν λιγοστεύει αλλά τελειώνει. Το ερώτημα όμως είναι: Ακόμα κι αν θέλει, μπορεί;

LEAVE A REPLY