Τεθωρακισμένα

Ποιος επιλέχθηκε να αναλάβει, τα “μαύρα μπερέ”,  δηλαδή τα τεθωρακισμένα ως Διευθυντής  Ιππικού Τεθωρακισμένων; Δείτε τι λένε οι πληροφορίες του ArmyNow.net


 

Ο υποστράτηγος Βασίλειος Παπαδόπουλος, σύμφωνα με πληροφορίες,  επιλέχθηκε να αναλάβει την Διεύθυνση Ιππικού Τεθωρακισμένων του ΓΕΣ, και να διαδεχθεί τον κατά κοινή ομολογία άξιο αξιωματικό Δημήτρη Κυριάκο ο οποίος αποστρατεύθηκε στις πρόσφατες κρίσεις.

Τα “Μαύρα μπερέ” – Το όπλο του Ιππικού – Τεθωρακισμένων

Ως όπλο του στρατού εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα αμέσως μετά τη μάχη των Πλαταιών το 490 π.Χ., με πρώτο επίλεκτο σώμα εκείνο των Θεσσαλών και στη συνέχεια της Σπάρτης και των Αθηνών. Ιππικό, και μάλιστα διακρινόμενο σε ελαφρό και βαρύ, είχαν και οι Μακεδόνες, ενώ ο Μέγας Αλέξανδρος δημιούργησε το Ιππικό των Διμάχων, δηλαδή εκείνων που μάχονταν εναλλακτικά είτε ως πεζοί είτε ως έφιπποι. Το ισχυρό αυτό όπλο του Ιππικού χρησιμοποίησαν τόσο οι Ρωμαίοι, όσοι και οι Βυζαντινοί.

Με την Εθνική Επανάσταση του 1821, για πρώτη φορά μετά από αιώνες συνιστάται Ελληνικό Ιππικό από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη στη Μολδαβία, ενώ την επόμενη χρονιά δημιουργείται βαρύ και ελαφρό Ιππικό στο Ναύπλιο. Το 1825 ιδρύθηκε Σώμα Ιππικού στην Αθήνα, του οποίου οι ίλες το 1829 μετακινήθηκαν στο Άργος. Με τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους συγκροτήθηκε σε κανονικό όπλο και αργότερα, το 1866, η Ιππαρχία Λογχιστών μετασχηματίσθηκε σε Ιππαρχία Ακροβολιστών, ακολουθώντας τα σύγχρονα στρατιωτικά δόγματα της εποχής.

Ιδιαίτερη χρησιμότητα είχε το Ιππικό στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, ενώ κατά τη στρατιωτική αναδιοργάνωση που ακολούθησε συγκροτήθηκαν τρία συντάγματα και το 1910 ιδρύθηκε η Διεύθυνση Ιππικού στο υπουργείο Στρατιωτικών. Τον Φεβρουάριο του 1912 συγκροτήθηκε η πρώτη Ταξιαρχία Ιππικού και είχε ουσιώδη συμμετοχή στους βαλκανικούς πολέμους 1912-13, με ιδιαίτερη λαμπρή δράση στη Μάχη του Κιλκίς-Λαχανά.

Εξίσου σημαντική ήταν η δράση του Ιππικού μας κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, λαμβάνοντας μέρος σε διάφορες μάχες του Μακεδονικού Μετώπου στο πλευρό της Αντάντ και στη συνέχεια στη Μικρασιατική Εκστρατεία μέχρι τον Σεπτέμβριο 1922, ενώ έλαβε μέρος και στην κατάληψη της Ανατολικής Θράκης.

Ήδη από τα χρόνια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου είχε κάνει την εμφάνισή του το νέο όπλο, τα άρματα μάχης. Στην περίοδο του Μεσοπολέμου, δημιουργήθηκε το 1931 το Τάγμα Αρμάτων Μάχης με έδρα την Αθήνα και με δύναμη δύο αρμάτων και δύο αναγνωστικών οχημάτων, ενώ οι υπόλοιπες παραγγελίες αρμάτων μάχης που εκκρεμούσαν σε αγγλικά και γαλλικά εργοστάσια δεσμεύθηκαν το 1938 ενόψει του επερχόμενου δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

Στην ακμή του ελληνοϊταλικού πολέμου, τον Φεβρουάριο του 1941, ο Ελληνικός Στρατός αποκτούσε στη Λάρισα τη ΧΙΧ Μηχανοκίνητη Μεραρχία, έχοντας 27 ελαφρά βρετανικά και ιταλικά (λάφυρα) άρματα και 77 οχήματα μεταφοράς πεζικού, που αποτελούσαν τρία Μηχανοκίνητα Συντάγματα. Η δύναμη αυτή χρησιμοποιήθηκε για την άμυνα στην περιοχή Κιλκίς-Λαχανά εν αναμονή της γερμανικής επίθεσης, αλλά βέβαια οι Γερμανοί κατά την εισβολή τους διέθεταν πολυάριθμα και ισχυρότερα αντίστοιχα μέσα.

Μετά τη συνθηκολόγηση ο αγώνας μεταφέρθηκε στη Μέση Ανατολή και εκεί ο Ελληνικός Στρατός συγκρότησε μια Ίλη Τεθωρακισμένων Αυτοκινήτων τύπου Κάριερ, που έλαβε μέρος στη Μάχη του Ελ Αλαμέιν. Από τότε καθιερώθηκε οι αξιωματικοί και οι οπλίτες να φορούν τον μαύρο μπερέ ως επίλεκτο σώμα και πήραν την ονομασία «μαυροσκούφηδες».

Με τη σύγχρονη μορφή του το όπλο Ιππικού-Τεθωρακισμένων δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο 1946 ως συνέχεια του Ιππικού και αρχικά εξοπλίσθηκε με βρετανικά άρματα τύπου Κένταυρος, ενώ έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις κατά των συμμοριτών. Μετά τη λήξη του Συμμοριτοπολέμου οργανώθηκε σε πιο ισχυρές και σύγχρονες βάσεις το όπλο με αμερικανικό υλικό, αργότερα γαλλικό και γερμανικό.

 

 

 

LEAVE A REPLY