Η πτώση του εκπαιδευτικού αεροσκάφους Τ-2 της Πολεμικής Αεροπορίας άνοιξε και πάλι την κουβέντα για τον εκσυγχρονισμό των αεροσκαφών της Π.Α.

Αεροπορία χωρίς απώλειες δεν υπάρχει και αν υπάρξει θα είναι πολύ «ύποπτη» για το αν και κατά πόσο εκπαιδεύεται και λειτουργεί σωστά.

Αυτό όμως είναι η μία πλευρά του νομίσματος.

Γιατί υπάρχει και η άλλη.

Σήμερα δεν έπεσε ένα αεροσκάφος απλά και μόνο. Έπεσε ολόκληρο το αφήγημα της κυβέρνησης για την δήθεν μέριμνα του προσωπικού.

Η κακοτυχία σήμερα χτύπησε την πόρτα της Π.Α. όμως θα μπορούσε να είχε χτυπήσει οπουδήποτε. Γιατί σε όλα τα Επιτελεία υπάρχουν ανάγκες που θα έπρεπε οι λύσεις να έχουν δρομολογηθεί «χτές» αλλα δυστυχώς τίποτα δεν γίνεται.

Έχουμε ακούσει πολλά από αυτήν την κυβέρνηση για υπερμαχητικά αεροσκάφη που θα αγοράζαμε (βλέπε F-35) και που θα αναβαθμίζαμε (βλέπε την αμφίβολη αναβάθμιση των F-16 για την οποία ουδείς ξέρει πότε ξεκινάει και στα πόσα α/φ θα «κλείσει») δεν έχουμε ακούσει τίποτα για μια σειρά από άλλα ζωτικα ζητήματα. Δεν έχουμε ακούσει κουβέντα για την αναβάθμιση των εκπαιδευτικών αεροσκαφών για παράδειγμα. Αυτό είναι μέριμνα για εκπαιδευόμενους και εκπαιδευτές.

Να κάνουμε λοιπόν έναν απολογισμό.

Οι Έλληνες ιπτάμενοι στα μαχητικά αεροσκάφη πετούν με αεροσκάφη που χρειάζονται αναβάθμιση την οποία συζητάει και υπόσχεται η κυβέρνηση εδώ και μια τριετία. Οι Τούρκοι απέναντι μας τρέχουν και μας έχουν αφήσει πίσω.

Οι Έλληνες εκπαιδευόμενοι Ίκαροι πετούν με παλαιά αεροσκάφη για τα οποία το ΓΕΑ ζητάει να αλλαχθούν αλλά στο Υπουργείο δεν μπορούν να ολοκληρώσουν ούτε έναν διαγωνισμό για τα Τ-41.

Οι Έλληνες ιπτάμενοι και τεχνικοί στα πυροσβεστικά Canadair άκουσαν τον πρωθυπουργό να λέει το 2016 «Πρέπει, όμως, να έχουμε υπόψη μας ότι κάποια από αυτά τα αεροσκάφη είναι παλιά· χρειάζεται εκσυγχρονισμός του στόλου».

Και μετά; Τι έγινε μετά; Τίποτα δεν έγινε μετά. Πετούν με τα ίδια αεροσκάφη.

Αυτό που έπεσε σήμερα, 72 ώρες μετά τον ερχομό του 2018 είναι το αφήγημα της μέριμνας για τα Στελέχη των ΕΔ.

Γιατί μέριμνα σημαίνει πως φροντίζω τουλάχιστον να βάλω τις βάσεις για να έχουν τα καλύτερα μέσα, τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και την καλύτερη δυνατή ανταμοιβή οι άνθρωποι που κάθε μέρα επιτελούν, εις το ακέραιο την αποστολή τους.

Και αυτό κυρίως απαιτεί πολιτική βούληση γιατί οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να δαπανήσουν μόνο όσους πόρους τους δίνει η πολιτεία.

Κατα τα λοιπά όσο και να ξεπερνούν τους εαυτούς τους, όση αυτοθυσία και να επιδεικνύουν, όσες θυσίες και να κάνουν οι Στρατιωτικοί δεν μπορούν να κάνουν θαύματα.

 

LEAVE A REPLY