Ο Ρουβίκωνας είναι ένας μικρός ποταμός, κοντά στο Ρίμινι της Ιταλίας. Ήταν το όριο που χώριζε την Ιταλία από τη Γαλατία και μετά από αυτό, κανείς Ρωμαίος δεν επιτρεπόταν να έχει τον έλεγχο του στρατό του, ώστε να μη γίνεται απειλητικός για τη Ρωμαϊκή εξουσία. Όποιος το τολμούσε, ήταν εχθρός της Ρώμης και θα εκτελούνταν.


Ο δικός μας σύγχρονος Ρουβίκωνας θα μπορούσε να είναι ένα από τα μπαζωμένα ρέματα της  Αττικής. Από εκείνα που πολλές φορές στο παρελθόν έχουν προκαλέσει καταστροφές περιουσιών αλλά και απώλειες ανπρώπινων ζωών. Θα μπορούσε να είναι η πύλη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, την οποία τελικά όσο κι αν φυλάσσεται την περνούν διάφοροι. Και σ’ αυτούς περιλαμβάνονται και οι πολιτικοί που έχουν την ευθύνη του Υπουργείου.

Ο δικός μας Ρουβίκωνας θα μπορούσε να είναι τα sucess stories των κυβερνήσεων των τελευταίων ετών, ή ακόμα τα θύματα της οικονομικής κρίσης. Διαλέξτε και πάρτε. Η αξία της ανθρώπινης ζωής στα αστικά κράτη είναι μεγάλη και υπολογίζεται σαφώς. Όμως αν διαβεί κάποιος έναν Ρουβίκωνα από τους παραπάνω μπορεί να την υπολογίσει αλλιώς την ανθρώπινη ζωή, σε πολιτικό κόστος.

Αυτή η εξόχως συμπλεγματική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει διαβεί πολλούς Ρουβίκωνες. Από τη διαπραγμάτευση του εθνικού μας Γιάνη (με ένα ν), τα capital controls, την μετάλλαξη του ΟΧΙ σε ΝΑΙ, το “yes master” στους δανειστές και πολλά άλλα. Τελευταία ακούσαμε και την κυρία Ρένα Δούρου, την οποία κανείς δεν την καταλαβαίνει όταν μιλάει, να μας λέει πως ο δασάρχης είναι πιο ισχυρός από τον πρωθυπουργό. Κι αυτό μάλλον είναι γεγονός για το σημερινό πρωθυπουργό.

Διαθέτουμε μια κυβέρνηση που πραγματικά αποτελείται από κάθε καρυδιάς καρύδι, που βασίζεται στην ομερτά της εξουσίας και των “δικών της παιδιών”, όπως άλλωστε και οι προηγούμενες, αλλά και με υφάκι “δεν τρέχει κάστανο” σε ότι κι αν συμβεί.

Μιλάνε οι κυβερνητικοί φορείς για δημοκρατία και για εθνική αξιοπρέπεια. Για να μιλήσεις για τις αξίες αυτές πρέπει να τις γνωρίζεις. Έχει κανείς αμφιβολίες πλέον πως οι κυβερνητικοί φορείς τις αγνοούν; Έχουν δίκιο γιατί απλά έχουν δίκιο, κι όλοι οι άλλοι έχουν άδικο. Φασιστικό; Όχι καθόλου, απλά αριστερή δημοκρατική μετάφραση της έννοιας της δημοκρατίας.

Όταν ο κύριος Αλέξης Τσίπρας ανέβηκε στο άλογο της εξουσίας φαίνεται πως καβάλησε κι εκείνο της αλαζονείας. Με συναναβάτη τον κύριο Πάνο Καμμένο και στα δύο. Προσπαθούν κι οι δύο να παίξουν το παιχνίδι των εντυπώσεων με λάθος κανόνες. Πιθανότατα για τον πρωθυπουργό έχει ευθύνη ο κύριος Καρανίκας που είναι σύμβουλος στρατηγικής. Όσο για τον κύριο Καμμένο μάλλον παίζει μόνος του.

Δεν έχει καταστεί επιτυχημένο κανένα απολύτως project απ’ αυτά που κατά καιρούς έχει εξαγγείλει με στομφώδεις εκφράσεις. Αντίθετα, με μια σειρά βλακωδών αποφάσεων που έχει πάρει, έχει πλήξει το γόητρο των ΕΔ αλλά και έχει κουράσει και απογοητεύσει τα στελέχη τους. Αν υπήρχε σοβαρή αντιπολίτευση, τα τελευταία γεγονότα με τη Σαουδική Αραβία, τα F-16 και τους ημίβλακες του “Ρουβίκωνα” να διαβαίνουν την πύλη του Πενταγώνου, ενδεχομένως να έκαναν στον ΥΕΘΑ μεγάλη ζημιά.

Κι από την άλλη έχουμε και τα περιφερειακά σούργελα που στηρίζουν την κυβέρνηση να περνούν κι αυτά το δικό τους Ρουβίκωνα της πλήρους απαξίωσης της λογικής. Όπως εκείνη η απείρου κάλλους και επιστημονικής εγκυρότητας δήλωση βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ πως για τις καταστροφές στη Μάνδρα και την Ελευσίνα φταίει η κλιματική αλλαγή.

Μέσα σ’ αυτόν τον κικεώνα βλακείας, ανευθυνότητας και έλλειψης κοινής λογικής, οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι σαν τη μύγα μες το γάλα. Ξεχωρίζουν για την αποτελεσματικότητά τους, τη συνδρομή τους σε κάθε κοινωνικό πρόβλημα που προκύπτει αλλά και στον τρόπο διαχείρισης των ηλιθίων χειρισμών της κυβέρνησης. Από τα “προσφυγικά”, τις πυρκαγιές και πρόσφατα τις πλημύρες, μέχρι και την ανοχή που δείχνουν στην κοροϊδία και τον ευτελισμό των στελεχών τους.

Όμως είπαμε, η κυβέρνηση έχει διαβεί πολλούς Ρουβίκωνες και για τις Ένοπλες Δυνάμεις “ο κύβος ερίφθει”. Απλά και τσεκουράτα.

LEAVE A REPLY