Ιωάννης Σαρίδης

Ο στρατιωτικός συνδικαλισμός πάσχει, λέει ο βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων Ιωάννης Σαρίδης και καλεί την ηγεσία του ΥΠΕΘΑ να δει το θέμα από μηδενική βάση!


 

Γράφει ο Γιάννης Σαρίδης

Βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης – Ενωση Κεντρώων

Οι γεωπολιτικές εξελίξεις για τη Χώρα μας έχουν αφαιρέσει κάθε τόνο υπερβολής από τις τοποθετήσεις σχετικά με την προσφορά των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ακόμη κι οι πιο γλαφυρές, παλιότερες περιγραφές έχουν καταστεί πλέον ρεαλιστικές κι η πικρή αλήθεια είναι, πως απέναντι στους στρατιωτικούς το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας έχει πολλές ανεκπλήρωτες οφειλές, χρονίζουσες και νέες.

Από τη στιγμή, όμως, που δε μπορούμε να διευκολύνουμε άμεσα την αποστολή των στρατιωτικών μας, στο βαθμό που οφείλουμε, ας φροντίσουμε τουλάχιστον να μην τη δυσχεραίνουμε.

Με θλίψη και, κυρίως, ανησυχία παρακολουθώ σχεδόν καθημερινά στον ειδικό και μη τύπο αναφορές για τη λειτουργία των ενώσεων στρατιωτικών και της ομοσπονδίας τους.

Και μόνο το γεγονός, πως η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών δεν έχει προσαρμόσει το καταστατικό της στις διατάξεις του νόμου 4407/2016, εντός του χρονικού ορίου που αυτός ορίζει, καταδεικνύει, ότι θεσμοί και πρόσωπα δεν κατάφεραν να εφαρμόσουν ένα “ρηχό” νομοθέτημα, αδύναμο από την προχειρότητα της σύνταξής του και τη “φωτογραφική” στόχευσή του.

Περιττεύει δε να επισημάνω, πως ούτε καν η αναλογία της “θρησκευτικής ευλάβειας” είναι αρκετή για να περιγράψει την ανάγκη της πιστής και απαρέγκλιτης τήρησης νόμων και κανονισμών σε οτιδήποτε έχει σχέση με το Στράτευμα.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Σχεδόν 200 στρατιωτικοί συνδικαλιστές διεκδικούν αμετάθετο! Ποιοι είναι;


 

Στην Ένωση Κεντρώων θα μπορούσαμε να έχουμε τη συνείδησή μας ήσυχη για το ζήτημα της θεσμικής εκπροσώπησης των στρατιωτικών, καθώς πριν, κατά και μετά την κυβερνητική νομοθετική πρωτοβουλία είχαμε επισημάνει τους κινδύνους της βιασύνης, της προχειρότητας και του μικροκομματισμού.

Επιπλέον, μία από τις ευκολότερες δουλειές στην πολιτική ζωή είναι το ανέξοδο, πολλές φορές, “κούνημα του δακτύλου” από τα έδρανα της αντιπολίτευσης κι η αλήθεια είναι, πως αρχική μου πρόθεση ήταν, να ασκήσω πάλι Κοινοβουλευτικό Έλεγχο στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για τη συνεχιζόμενη παράτυπη λειτουργία της ΠΟΕΣ, ρωτώντας ποιες ευθύνες θα αποδοθούν και με ποιο τρόπο.

Το 2017 όμως δεν είναι έτος απόδοσης ευθυνών, είναι έτος ανάληψής τους:

Η Πολιτική Ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας οφείλει να αναλάβει τις δικές της ευθύνες και να προσεγγίσει εκ νέου κι από μηδενική βάση το ζήτημα τη θεσμικής εκπροσώπησης των στρατιωτικών, ανοίγοντας έναν καλόπιστο διάλογο, χωρίς αυτή τη φορά κομματικές σκοπιμότητες.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης οφείλουμε να προσέλθουμε σε ένα τέτοιο διάλογο, χωρίς προθέσεις ρεβανσισμού – ούτε καν δικαίωσης.

Πριν λίγους μήνες είχα δημοσίως αναρωτηθεί, αν μπορεί να υπάρξει μια, άτυπη αλλά χαλύβδινη, συμφωνία στον πολιτικό κόσμο, για εξάλειψη του κομματισμού εντός του Στρατεύματος, ξεκινώντας από τη θεσμική εκπροσώπηση των εν ενεργεία στελεχών μέσω ενώσεων. Νομίζω, πως σύντομα θα πάρω την απάντησή μου.

 

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. […] Περιττεύει δε να επισημάνω, πως ούτε καν η αναλογία της “θρησκευτικής ευλάβειας” είναι αρκετή για να περιγράψει την ανάγκη της πιστής και απαρέγκλιτης τήρησης νόμων και κανονισμών σε οτιδήποτε έχει σχέση με το Στράτευμα. armynow.net […]

LEAVE A REPLY