Το χθεσινό μου άρθρο σε σχέση με τους υπαξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων βρήκε μεγάλη ανταπόκριση. Αυτό που είδα σε δημόσια σχόλια δε με εξέπληξε. Οι Υπαξιωματικοί στα κοινωνικά δίκτυα έκαναν μεγάλο ντόρο. Δεν τους αδικώ τους ανθρώπους που δικαίως είναι κουμπωμένοι σε κάθε καινοτομία. Και δεν τους αδικώ που παντού βλέπουν συνωμοσίες

Έχουν πολλούς λόγους να αντιδρούν έτσι και οι περισσότεροι είναι απόλυτα δικαιολογημένοι. Η πρόταση να είναι ο καταληκτικός βαθμός εκείνος του ανθυπολοχαγού και των ισότιμων των άλλων Κλάδων, δεν είναι νέα. Είναι πολλών ετών. Η ιδέα πίσω απ’ αυτό δεν κρύβει δράκο, ίσα ίσα που αφαιρεί από τους ίδιους μια βαριά κι ασήκωτη ευθύνη που δεν τους αναλογεί. Κι εξηγούμαι: Η ευθύνη για κάποιον που έχει ένα συγκεκριμένο ρόλο σε όλους τους Στρατούς του κόσμου δεν γίνεται να διαφοροποιηθεί μόνο και μόνο γιατί έτσι κι αλλιώς θα πάρει ένα βαθμό. Απαιτούνται κι άλλες παράμετροι, κι άλλα προσόντα, κι άλλη “μενταλιτέ”. Η ατυχής σύγκριση μεταξύ ενός αξιωματικού προερχόμενου από ΑΣΕΙ κι ενός από ΑΣΣΥ είναι λανθασμένη από τη βάση της. Άλλος ο ρόλος του ενός κι άλλος ο ρόλος του άλλου.

Αυτό ακριβώς φέρνει και τη σύγχυση, δηλαδή η εναλλαγή ρόλου με μοναδικό προσόν την προαγωγή στις τάξεις των αξιωματικών. Ξανατονίζω, ΔΕΝ είναι υποδεέστερος ο ρόλος που έχουν οι Υπαξιωματικοί, ενδεχομένως είναι σημαντικότερος από εκείνον του αξιωματικού. Όπως λένε και στο Ναυτικό ένα καράβι χωρίς Κυβερνήτη μπορείς να πάει, χωρίς τεχνικούς και ναύτες δε μπορεί. Το ίδιο πάνω κάτω είναι και στους υπόλοιπους Κλάδους. Για να πετάξει ο πιλότος το αεροσκάφος πρέπει να είναι έτοιμο, για να κουνηθεί ο Λόχος πρέπει ο υπαξιωματικός να κάνει τους στρατιώτες να πάρουν μπρος.

Πρώτοι απ’ όλους αυτό οφείλουν να το κατανοήσουν βαθιά οι υπαξιωματικοί μας. Τα τρία χρόνια στο ΑΣΣΥ είναι απαραίτητα για να μάθουν καλά τη δουλειά, τη διοίκηση μικρών κλιμακίων, τα τεχνικά χαρακτηριστικά, τις διαδικασίες που θα κληθούν ν’ ακολουθήσουν. Μα πάνω απ’ όλα πρέπει να εμπεδώσουν την πειθαρχία που στη συνέχεια οφείλουν να επιβάλλουν.

Το ζήτημα είναι πως οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν υποχρέωση να πάνε μπροστά, έχουν υποχρέωση να δώσουν το παράδειγμα για το πως αλλάζει κάτι σε βάθος. Είναι συνταγματική επιταγή να είναι μπροστά και να τραβούν την κοινωνία. Συντηρητικές απόψεις χωρίς επιχειρήματα και κυρίως χωρίς ουσία δεν ωφελούν κανέναν. Πόσο μάλλον τους ανθρώπους εκείνους που καλούνται να επωμιστούν ευθύνες ζωής και θανάτου. Σκεφτείτε το λίγο ρε παιδιά, αλλά με ανοιχτό το μυαλό.

Ο φίλος σας ο Τσεκουράτος